zondag 16 december 2012

Bofkont in het kwadraat!

Wat ben ik een bofkont. Mijn verhaal begint dit keer met het niet meer vinden van mijn sleutels. En ik moet het toegeven, het was niet de eerste keer dat ik mijn sleutels niet meer vond. Vandaar dat ik aan mijn sleutelbos een rood lint heb hangen, dit valt op en zo vind ik het makkelijk terug in mijn handtas...normaal gezien toch!
Deze week vertrok ik naar school en plots brak het zweet me uit. Waar waren in godsnaam mijn sleutels??? Oh nee toch niet weer!!!!

Overal gezocht, in huis niet te vinden, niet in mijn jas , niet in mijn auto.
Op school nagedacht waar ik voor het laatst mijn sleutels had. Mijn leerlingen deden hun best om mijn geheugen op te frissen maar tevergeefs.Toen ik plots een ingeving kreeg dat ik de vorige dag veel te dragen had en dat ik serieus stond te sukkelen om mijn autosleutels in mijn handtas terug te vinden. Ik deed mijn auto open.Ik plaatste mijn tas en stagemappen van mijn leerlingen op de achterbank en daar moet mijn andere sleutelbos( sleutel van mijn klas en de huissleutel)op de grond gevallen zijn.

Dus gaan zoeken op de parking waar ik de vorige dag stond maar geen sleutels te vinden.
Het enige wat ik kon doen was bellen naar het politiekantoor om te horen of er die dag sleuteltjes gevonden waren maar nee hoor, helemaal niks.
De lieve dame in kwestie heeft wel mijn gegevens genoteerd en maar goed ook want een halfuurtje nadien kreeg ik telefoon van de politie om te melden dat een gemeente arbeider mijn sleutels had gevonden. Wat was ik opgelucht, ik denk dat er weinig mensen zo blij zijn wanneer ze naar het politiekantoor moeten.

En van bofkont gesproken...
Ik won onlangs deze give away bij deze stijlvolle dame.
Wat een mooi versierde envelop. Binnenin mijn glitter kerstclutch!!
Katrientje, ik ben er superblij mee maar dat wist je al hé.
Ik vier Kerst alvast met stijl.

Groetjes en nog een hele fijne zondag. En voor wie in het onderwijs staat, nog veel plezier met verbeterwerk(waaronder ik):)


 
 
 
 

donderdag 13 december 2012

Kerstplaatje

Sinds onze dochter er is, proberen we elk jaar zelf ons kerstkaartje te maken. Omdat er gisteren een stralend zonnetje was, trok ik met haar het veld in om aan onze jaarlijkse fotoshoot te beginnen. En ik had geluk, het was een leuke wandeling en ze had er zin in, dit keer geen gevecht met de camera en niet moeten aanhollen achter een dochter die niet blijft stilstaan. Al snel had ik enkele leuke kiekjes!

Villa speelmama bracht me op het idee om nog eens een overzichtje te maken van de voorbije jaren.

Vorig jaar maakte ik uit witte voeringsstof een kleedje met kapmouwtjes, ik ging op zoek naar witte  vleugeltjes en daar was ons een kerstkaartje met ons (b)engeltje.

Het kerstkaartje van dit jaar hebben jullie nog te goed.

                                                                                2007

                                                                                2008

                          2009 hebben we blijkbaar overgeslagen want ik vind de foto niet ;)

2010

                                                                             2011

                                                        andere uit de reeks (b)engeltje

 
En  papa speelde vorig jaar op zijn school kerstman en bracht zijn kerstpak eens mee naar huis,
How How How!
 







    

woensdag 12 december 2012

Kerstsfeer in huis

Dit weekend vertrok de Sint terug naar Spanje dus tijd om het huis in kerstsfeer te brengen. Ik kon haast niet wachten om ons boompje te decoreren met mijn kringloopkerstballen. Even gedacht om dit jaar een echte boom te zetten maar ons nepmodelletje gaat al jaren mee en eigenlijk vind ik hem best oké.
Onder de kerstboom staan de kerststalfiguurtjes (ook van de kringloop), alleen kindje Jezus zat er niet bij. Onze dochter heeft nog een barbiebaby dus dit kindje speelt dit jaar de rol van kindje Jezus.
Ook al valt een kerststal met figuurtjes niet onder de noemer "speelgoed", hier wordt er elke dag goed mee gespeeld.



Deze week kwam ik thuis en stond er een grijs pak onder de kerstboom, blijkbaar mijn cadeau. Best wel spannend, elke dag krijg ik een puzzelstukje en eind december mag ik mijn puzzel maken en dan kom ik te weten wat er in de doos zit .Nog 19 dagen wachten dus. Elke avond staat dat pak in mijn vizier.... curieus ben ik niet hoor al moet ik toegeven dat ik wel al eens getest heb wat dat ding weegt ;)


Op de één of andere manier ben ik na nieuwjaar blij dat de drukte van de feestdagen voorbij is. Hebben jullie ook dit gevoel?
Ik kan echter wel enorm de sfeer rond kerst appreciëren.Een kerstboom met lichtjes, kaarsjes in huis, een winters kerstdekentje(van den blokker) en genieten van warme winteravonden, meer moet dat toch niet zijn.

Ik ben alvast in kerststemming!




 

 
 
een kerstmuziekdoosje

 
mijn blokker kerstdekentje om in de sfeer te komen;)

 






dinsdag 11 december 2012

kerstswap plus

Geweldig initiatief van Hoemmelke en Mimi's. Mijn bijdrage zijn deze twee zachte sjaaltjes. Veerle en Maren, de sjaaltjes komen naar jullie toe!








vrijdag 7 december 2012

's Avonds het schoentje zetten, altijd spannend!
 
 
 
 
 
En 's ochtends de verwondering op het gezichtje van een gelukkig kind.De Sint heeft weer veel leuks gebracht.
 


 
 
tot volgende jaar Sint en Piet!!

maandag 3 december 2012

Stoere pennenzak for girls

Vrouwen en hoofdpijn.Iets waar mannen bijna nooit van klagen. Ik ben het liever kwijt dan rijk. Vandaag was het zo een dagje, barstende koppijn, ik stond vertrekkensklaar om naar school te gaan maar onderweg in de auto begon mijn maag te protesteren (genre migraine deed zijn intrede) en ik keerde al snel terug huiswaarts, bij nader inzien was het geen goed idee om zo voor de klas staan. Na een namiddag rust en enkele pillen voelen we ons weer wat beter. Soit, dat voor vandaag!Tijd voor nieuwe post.

Een toffe meid van 17 vroeg me een tijdje geleden of ik het zag zitten om voor haar een pennenzak te maken. Ik stemde toe en ging op zoek naar een geschikte stof. En op een dag vond ik, al vind ik het zelf, de ideale stof voor een stoere meid. Vlieseline om te verstevigen was niet nodig, de buitenstof was gevoerd. Een voeringstof was wel nog nodig omdat je de naden moet kunnen wegwerken en een voeringsstofje had ik nog liggen.
Dit weekend begon ik eraan. Bij het doorstikken van de zijnaden, zat blijkbaar de ristsluiting in de weg, resultaat: protest van mijn machien(error6) en een bijna gebogen 90graden naald. Maar probleem werd opgelost en mijn pennenzakje was klaar. Nu benieuwd of zij het mooi zal vinden.


 
stof van bij Modecoupon




















           

zaterdag 1 december 2012

Bang van de Sint?

Wellicht hebben veel kindjes hun schoentje al gezet of zullen dit vast en zeker één dezer dagen doen.
Best wel spannend de periode van sinterklaas. Veel gelukkige kindjes waaronder toch wel een aantal met een bang kinderhartje. En dan denk ik direct terug aan mijn kindertijd. De avond dat ik mijn schoentje had gezet, ging ik extra vroeg naar bed en hoopte ik dat ik die nacht niet wakker zou worden want Sint of piet zouden me maar eens moeten horen.
's Morgens vol spanning wakker worden en hopen dat er iets in je schoen zou liggen want zeg nu zelf, af en toe ben je toch wel eens ondeugend en het zou maar eens moeten gebeuren dat hij die nacht aan je huisje zou voorbij gaan.

Onvoostelbaar hoe je bij je eigen kind dezelfde gevoelens herkent als van toen je zelf nog een ukkepukje was.
Sinterklaas, goed heilig man met lang rood gewaad, een mijter, een witte baard en bovenal een man die dan nog alles weet en alles noteert in zijn grote boek. Aannemelijk toch dat je daar wel eens bang van kan zijn. Hoe hij of zijn piet doorheen de schouw ging, was me lang een raadsel, vooral dan omdat wij geen schouw hadden. En mijn dochter kan het niet vatten hoe die man alles kan weten en zou daarom zijn geheim wel eens willen kennen.



Dit jaar heeft ze besloten om toch maar niet op de schoot van de Sint te gaan zitten,, "het is niet echt nodig hé mama?!" (lees: eigenlijk ben ik een beetje bang en blijf ik daarom gewoon recht voor hem staan.). Anderzijds is ze toch wel wat gerustgesteld want toen de Sint aankwam in Antwerpen, kregen we te horen dat er dit jaar geen stoute kindjes zijn.Wat een opluchting!

Haar schoentje staat inmiddels klaar en ik moest zeker nog deze week om worteltjes en "klontertjes"(klontjes suiker dus)voor het paard.


Vandaag was ik best trots op haar. Ik wist dat de Sint langskwam in het shoppingcenter van Sint-Niklaas dus gingen we daar vandaag naartoe. We stonden in de lange rij te wachten, hand in hand en ergens merkte ik toch wel een beetje de angst die toesloeg want plots liet ze mijn hand los en zei ze dat haar handje zo zweette. Maar toen het haar beurt was, ging ze via de trapjes het podium op en gaf ze de grote kindervriend een hand. Eigenlijk had ik best wel spijt dat ik mijn fototoestel vergeten was, want haar gezichtje sprak boekdelen, een smile tot over haar oren omdat ze het toch wel goed heeft gedaan.



2008: Opvallend hoe ze die man met die witte baard maar niks vond!
 


2009: bezoek van de sint in de voetbalkantine. Ik verstop me goed onder de tafel , dan kan hij me niet zien en ik kruip terug bij mama op de schoot als hij weg is. 
 
 
2010: Dit jaar durf ik het aan om samen op de foto te gaan.
 
                                        2011: dit jaar niet schuilen we niet onder de tafel.
En dit zijn mijn leerlingen verkleed als zwarte pieten. Anne-Sophie was ziekjes en kon niet naar school, net op de dag dat de sint en pieten langskwamen. Dus stelden de pieten voor om na hun bezoek aan de kleuterklas nog even een bezoekje te brengen aan een zwaar verkouden meisje die die dag niet wist wat haar overkwam.