Bang van de Sint?

Wellicht hebben veel kindjes hun schoentje al gezet of zullen dit vast en zeker één dezer dagen doen.
Best wel spannend de periode van sinterklaas. Veel gelukkige kindjes waaronder toch wel een aantal met een bang kinderhartje. En dan denk ik direct terug aan mijn kindertijd. De avond dat ik mijn schoentje had gezet, ging ik extra vroeg naar bed en hoopte ik dat ik die nacht niet wakker zou worden want Sint of piet zouden me maar eens moeten horen.
's Morgens vol spanning wakker worden en hopen dat er iets in je schoen zou liggen want zeg nu zelf, af en toe ben je toch wel eens ondeugend en het zou maar eens moeten gebeuren dat hij die nacht aan je huisje zou voorbij gaan.

Onvoostelbaar hoe je bij je eigen kind dezelfde gevoelens herkent als van toen je zelf nog een ukkepukje was.
Sinterklaas, goed heilig man met lang rood gewaad, een mijter, een witte baard en bovenal een man die dan nog alles weet en alles noteert in zijn grote boek. Aannemelijk toch dat je daar wel eens bang van kan zijn. Hoe hij of zijn piet doorheen de schouw ging, was me lang een raadsel, vooral dan omdat wij geen schouw hadden. En mijn dochter kan het niet vatten hoe die man alles kan weten en zou daarom zijn geheim wel eens willen kennen.



Dit jaar heeft ze besloten om toch maar niet op de schoot van de Sint te gaan zitten,, "het is niet echt nodig hé mama?!" (lees: eigenlijk ben ik een beetje bang en blijf ik daarom gewoon recht voor hem staan.). Anderzijds is ze toch wel wat gerustgesteld want toen de Sint aankwam in Antwerpen, kregen we te horen dat er dit jaar geen stoute kindjes zijn.Wat een opluchting!

Haar schoentje staat inmiddels klaar en ik moest zeker nog deze week om worteltjes en "klontertjes"(klontjes suiker dus)voor het paard.

Vandaag was ik best trots op haar. Ik wist dat de Sint langskwam in het shoppingcenter van Sint-Niklaas dus gingen we daar vandaag naartoe. We stonden in de lange rij te wachten, hand in hand en ergens merkte ik toch wel een beetje de angst die toesloeg want plots liet ze mijn hand los en zei ze dat haar handje zo zweette. Maar toen het haar beurt was, ging ze via de trapjes het podium op en gaf ze de grote kindervriend een hand. Eigenlijk had ik best wel spijt dat ik mijn fototoestel vergeten was, want haar gezichtje sprak boekdelen, een smile tot over haar oren omdat ze het toch wel goed heeft gedaan.

2008: Opvallend hoe ze die man met die witte baard maar niks vond!

 

2009: bezoek van de sint in de voetbalkantine. Ik verstop me goed onder de tafel , dan kan hij me niet zien en ik kruip terug bij mama op de schoot als hij weg is. 

 

 

2010: Dit jaar durf ik het aan om samen op de foto te gaan.

 

                                        2011: dit jaar niet schuilen we niet onder de tafel.

En dit zijn mijn leerlingen verkleed als zwarte pieten. Anne-Sophie was ziekjes en kon niet naar school, net op de dag dat de sint en pieten langskwamen. Dus stelden de pieten voor om na hun bezoek aan de kleuterklas nog even een bezoekje te brengen aan een zwaar verkouden meisje die die dag niet wist wat haar overkwam.