Van dit rokje zal ik nooit afscheid kunnen nemen. Het was mijn eerste rokje dat vorig jaar is ontstaan uit een beginnende grote vriendschap met mijn naaimachien. Ik weet nog het moment dat ze het rokje voor de eerste keer aantrok. Ik was zo fier als een gieter . Dit zijn de kleine dingen in het leven waar een mens van kan genieten toch...en deze kleine prinses...zij geniet er ook van. Als het maar zwiert.
zondag 29 april 2012
vrijdag 27 april 2012
Zalig niets doen en ...genieten
Wat is een mens toch altijd druk in de weer met verschillende karweitjes zoals koken, was en plas, naar de winkel gaan, werken, je elke dag afvragen "wat eten we vandaag?", kids naar en van school brengen, strijken en noem maar op.
En toch zouden we eens vaker lekker niks moeten doen, zeker als je weet dat zelfs deze diertjes nood hebben aan een volledig moment van rust zoals deze "coole "kikker.( gevonden op de website van Het Laatste Nieuws). Het voorbeeld van volledige rust en ZEN zijn.
En toch zouden we eens vaker lekker niks moeten doen, zeker als je weet dat zelfs deze diertjes nood hebben aan een volledig moment van rust zoals deze "coole "kikker.( gevonden op de website van Het Laatste Nieuws). Het voorbeeld van volledige rust en ZEN zijn.
donderdag 26 april 2012
Ringkussen
Omdat mijn nichtje nu zaterdag trouwt, had ik beloofd om zelf haar ringkussen te maken.
Eerst gekeken op internet hoe zo'n een ringkussen eruit ziet en dan het nodige materiaal gaan kopen. Ik heb geprobeerd om het zo goed mogelijk uit te leggen. Misschien een hulp voor iemand die in het huwelijksbootje stapt en zin heeft dit zelf te maken.
Voor een ringkussen heb je het volgende nodig:
satijnen stof (2 stukjes van 17x17 cm),kleur naar keuze, ik koos voor wit
kussenvulling
kanten stof of iets naar keuze
satijnen lintjes(ecru) in verschillende maten afhankelijk van hoe groot je het kussen maakt:
breedtste lint: 3,5 cm en 40 cm lang (komt rond het kussen te zitten)
lint 2,5 cm- 80 cm lang en lint 1 of 1,5 cm -1 m lang om een strik van te maken
-eerst knip je 2 stukjes stof van 17x17 cm
-leg de goeie kanten naar boven, duid het midden op beide stukjes aan, links en rechts
-leg de kanten strook op de goede kant van één van de lapjes alsook het satijnen lint en speld vast, dit lint loopt doorheen het midden van lapje.Knip overtollig lint af en gebruik de rest van het lint voor het andere lapje(dit wordt dan de achterkant van het kussen)
-leg het resterend stuk lint in het midden van het andere lapje en speld vast maar laat iets meer ruimte tussen lapje en lint( deze achterkant dient om een handje door te staken om makkelijk het kussen te dragen (foto hierboven )
-leg de goede kanten op mekaar, zorg ervoor dat beide linten op mekaar komen te liggen en speld vast
-aan de bovenzijde markeer je een opening, 7 tal cm, deze dient om het kussentje op te vullen.
-stik de zijkanten dicht op 1 cm of stikvoetje breed behalve dan aan de bovenkant waar je een opening hebt gelaten.
- knip overtollige stof aan de zijkanten weg en keer nu binnenste buiten
-zo ziet de voorkant van het kussen eruit(foto boven)
-zo ziet de achterkant eruit (foto boven)
-naai met de hand de verschillende lintjes op de voorkant van het ringkussen totdat je een strik bekomt (dit naar eigen keuze natuurlijk) Het middenste roosje is erop geplakt en komt van bij Pippoos.
-vul het kussentje op met kussenvulling en naai onderkant met de hand dicht.
en dan bekom je dit eindrsultaat
Nu mijn dochtertje het kussen heeft gezien, gaat ze zonder twijfel de ringen dragen voor het trouwende koppel.
Eerst gekeken op internet hoe zo'n een ringkussen eruit ziet en dan het nodige materiaal gaan kopen. Ik heb geprobeerd om het zo goed mogelijk uit te leggen. Misschien een hulp voor iemand die in het huwelijksbootje stapt en zin heeft dit zelf te maken.
Voor een ringkussen heb je het volgende nodig:
satijnen stof (2 stukjes van 17x17 cm),kleur naar keuze, ik koos voor wit
kussenvulling
kanten stof of iets naar keuze
satijnen lintjes(ecru) in verschillende maten afhankelijk van hoe groot je het kussen maakt:
breedtste lint: 3,5 cm en 40 cm lang (komt rond het kussen te zitten)
lint 2,5 cm- 80 cm lang en lint 1 of 1,5 cm -1 m lang om een strik van te maken
-eerst knip je 2 stukjes stof van 17x17 cm
-leg de goeie kanten naar boven, duid het midden op beide stukjes aan, links en rechts
-leg de kanten strook op de goede kant van één van de lapjes alsook het satijnen lint en speld vast, dit lint loopt doorheen het midden van lapje.Knip overtollig lint af en gebruik de rest van het lint voor het andere lapje(dit wordt dan de achterkant van het kussen)
-leg het resterend stuk lint in het midden van het andere lapje en speld vast maar laat iets meer ruimte tussen lapje en lint( deze achterkant dient om een handje door te staken om makkelijk het kussen te dragen (foto hierboven )
-leg de goede kanten op mekaar, zorg ervoor dat beide linten op mekaar komen te liggen en speld vast
-aan de bovenzijde markeer je een opening, 7 tal cm, deze dient om het kussentje op te vullen.
-stik de zijkanten dicht op 1 cm of stikvoetje breed behalve dan aan de bovenkant waar je een opening hebt gelaten.
- knip overtollige stof aan de zijkanten weg en keer nu binnenste buiten
-zo ziet de voorkant van het kussen eruit(foto boven)
-zo ziet de achterkant eruit (foto boven)
-naai met de hand de verschillende lintjes op de voorkant van het ringkussen totdat je een strik bekomt (dit naar eigen keuze natuurlijk) Het middenste roosje is erop geplakt en komt van bij Pippoos.
-vul het kussentje op met kussenvulling en naai onderkant met de hand dicht.
en dan bekom je dit eindrsultaat
Nu mijn dochtertje het kussen heeft gezien, gaat ze zonder twijfel de ringen dragen voor het trouwende koppel.
maandag 23 april 2012
kippevelmoment
Hier krijg ik nog steeds kippevel van, ooit live gezien in het kasteel van Hingene.Creep van Radiohead gezongen door Scala. Superleuke avond gehad met als afsluiter " Ik hou van u" van Noordkaap,zalig!
Slaap kindje , slaap.
Besteld en geleverd, onze meid haar eerste echte meisjeskamer. Het eindresultaat is pas te zien begin augustus maar ik kon het niet laten om een foto te nemen van haar commode.
De slaapkamer werd in de verpakking opgestapeld in de logeerkamer, behalve de commode dan, die stond nog verpakt in de garage. De doos stond echt wel in de weg en daarom hebben we de commode vandaag uit de doos gehaald en in elkaar gestoken. Ik kan haast niet wachten om alles in elkaar te steken en haar kamertje in te richten maar we wachten tot augustus, dan wordt ze 5 en krijgt ze haar nieuwe kamer te zien.
Zoals ik al eerder heb vermeld, hou ik van schilderen. De foto hieronder is eentje van haar eerste kamer en een eerste probeersel van een muurschildering. Lola op de fiets zou en is het geworden. Ik heb er uren aan gezeten terwijl mejuffer nog knus in mama's buikje zat.
Het was best een gezellige kamer maar omdat zij een moeilijk slapertje was en deze kamer aan de straatkant gelegen is, hebben we haar een tijd nadien verhuisd naar de andere kamer.
Ook hier wou ik iets op de muur en het werd een beer op de schommel. Ik heb best wel spijt dat we hier binnenkort afscheid moeten van nemen maar deze muur met beer erop , is de beste plaats om de kasten te zetten.
Ergens eind juli begin ik eraan, dan ga ik weer van start met verf en kwast. Ondertussen is het nog even nadenken over de kleuren maar heb er echt wel zin.
De slaapkamer werd in de verpakking opgestapeld in de logeerkamer, behalve de commode dan, die stond nog verpakt in de garage. De doos stond echt wel in de weg en daarom hebben we de commode vandaag uit de doos gehaald en in elkaar gestoken. Ik kan haast niet wachten om alles in elkaar te steken en haar kamertje in te richten maar we wachten tot augustus, dan wordt ze 5 en krijgt ze haar nieuwe kamer te zien.
Het was best een gezellige kamer maar omdat zij een moeilijk slapertje was en deze kamer aan de straatkant gelegen is, hebben we haar een tijd nadien verhuisd naar de andere kamer.
Ook hier wou ik iets op de muur en het werd een beer op de schommel. Ik heb best wel spijt dat we hier binnenkort afscheid moeten van nemen maar deze muur met beer erop , is de beste plaats om de kasten te zetten.
Ergens eind juli begin ik eraan, dan ga ik weer van start met verf en kwast. Ondertussen is het nog even nadenken over de kleuren maar heb er echt wel zin.
zaterdag 21 april 2012
Gast van de dag
Vandaag kregen we bezoek van....mevrouw eend. Ons meisje volgde stiekem het diertje. Hoe sneller de pasjes van haar,des te sneller ging mevrouw eend op de vlucht en dan ....
vloog ze weg. Ik volgde haar met mijn fototoestel en oeps, net gemist, ze bevindt zich achter het boompje.
vrijdag 20 april 2012
Thema's
Kaboutertje
Wat doe je als je kleuter naar het kabouterfeest mag gaan op school? Inderdaad, we maken een kabouter-outfit. Ik baseerde me voor de muts op kabouter plop. Hoe zou ik hieraan beginnen? Denk, denk, denk en ja hoor het wordt er ééntje van " een te kleine pyjama broek" .
Met de hulp van mijn ventje kwamen er twee pomponnekes aan en een rood werk-t-shirt ging aan flarden om er een hartje uit te knippen.
Kabouters hebben toch bolle buiken? Dus moesten we iets vinden om haar buikje bol te krijgen. Nu, ons meisje eet graag koekjes , snoepjes, ijsjes maar niet in die mate dat haar buikje er ronder van wordt. We kozen dan maar een andere manier en veel gezonder. Ik naaide een rode lap stof op haar t-shirt en vulde het op met kussenvulling. Aanvankelijk was haar buik echt wel te dik, ze leek even op kabouter smul dus een beetje eruit halen totdat er een mooi rond buikje verscheen. Rood op de wangetjes en klaar is kees, ons kabouter kwebbeltje (want haar mondje staat nooit stil.)
Door het zitten staat het buikje wat te hoog natuurlijk maar dat lost zichzelf op wanneer ze gaat rechtstaan.
Engeltje voor op de Kerstfoto.
Ieder jaar proberen we een leuke kerst- en nieuwjaarskaart te maken. Omdat ik in december volop bezig was met naaien, kwam ik op het idee om haar om te toveren in een engeltje.
Met de hulp van Christel, de naai-juf, zijn we tot dit resultaat gekomen. de vleugeltjes dacht ik ook zelf te maken maar ik zat in tijdnood dus heb ik ze maar gekocht.
Ziehier, ons (b)engeltje
Drie-koningenmantel
Na de feestdagen is het drie-koningen en je raadt het, we kregen een briefje mee naar huis waar op vermeld stond dat alle kleutertjes zouden gaan zingen en zich mogen verkleden in herder of koning.
Vlug naar de bib en op zoek naar een boek over verkleedkleren. Ik heb me gebaseerd op een model in het boek maar eigenlijk heb ik meer zitten experimenteren.
Dit is eruit ontstaan:
En wie verkleedt er zich ook eens graag? de papa!
Wat doe je als je kleuter naar het kabouterfeest mag gaan op school? Inderdaad, we maken een kabouter-outfit. Ik baseerde me voor de muts op kabouter plop. Hoe zou ik hieraan beginnen? Denk, denk, denk en ja hoor het wordt er ééntje van " een te kleine pyjama broek" .
Met de hulp van mijn ventje kwamen er twee pomponnekes aan en een rood werk-t-shirt ging aan flarden om er een hartje uit te knippen.
Kabouters hebben toch bolle buiken? Dus moesten we iets vinden om haar buikje bol te krijgen. Nu, ons meisje eet graag koekjes , snoepjes, ijsjes maar niet in die mate dat haar buikje er ronder van wordt. We kozen dan maar een andere manier en veel gezonder. Ik naaide een rode lap stof op haar t-shirt en vulde het op met kussenvulling. Aanvankelijk was haar buik echt wel te dik, ze leek even op kabouter smul dus een beetje eruit halen totdat er een mooi rond buikje verscheen. Rood op de wangetjes en klaar is kees, ons kabouter kwebbeltje (want haar mondje staat nooit stil.)
Door het zitten staat het buikje wat te hoog natuurlijk maar dat lost zichzelf op wanneer ze gaat rechtstaan.
Engeltje voor op de Kerstfoto.
Ieder jaar proberen we een leuke kerst- en nieuwjaarskaart te maken. Omdat ik in december volop bezig was met naaien, kwam ik op het idee om haar om te toveren in een engeltje.
Met de hulp van Christel, de naai-juf, zijn we tot dit resultaat gekomen. de vleugeltjes dacht ik ook zelf te maken maar ik zat in tijdnood dus heb ik ze maar gekocht.
Ziehier, ons (b)engeltje
Drie-koningenmantel
Na de feestdagen is het drie-koningen en je raadt het, we kregen een briefje mee naar huis waar op vermeld stond dat alle kleutertjes zouden gaan zingen en zich mogen verkleden in herder of koning.
Vlug naar de bib en op zoek naar een boek over verkleedkleren. Ik heb me gebaseerd op een model in het boek maar eigenlijk heb ik meer zitten experimenteren.
Dit is eruit ontstaan:
En wie verkleedt er zich ook eens graag? de papa!
Favoriet stofje
Dit kleedje vind Anne- Sophie zo tof om dragen. Bovenaan het kleedje zitten 2 knoopjes die ik in dezelfde stof heb overtrokken.Tussen bovenpand en onderpand zit een blauw satijnen lint. Eigenlijk zit het juist gepast en omdat ik het stofje zo mooi vind, heb ik extra stof gekocht om er een tweede kleedje van te maken, goed voor volgend jaar dus. Het stofje kwam uit dit Antwerps winkeltje.
donderdag 19 april 2012
Mijn knusse stekje in huis.
Vorige zomer ben ik eraan begonnen: het inrichten van mijn naai-kamertje.
De oude grenen kast kreeg een laagje verf. Na een paar uur verfplezier ( één van mijn favoriete bezigheden naast naaien) stikte ik 2 lapjes katoen (dit waren de beginselen van het naaien) die ik met punaises langs de binnenkant van de glasdeurtjes heb vastgemaakt, ne mens moet kunnen improviseren!
Om het kleine rommelkot, nu speelkamer, te scheiden van mijn stekje, had ik een overgordijn nodig.Iets kopen? Nee. Iets zelf in mekaar franselen? Tuurlijk dat.
Ik ging op zoek en vond een overschot stof voor geen geld. Eerst meten hoe breed en hoe lang en dan van start gaan. Mijn eerste zelf gestikte overgordijn ziet er zo uit.
Om het overgordijn soms weg te trekken, zoals op de foto, ontwierp ik dit ding.Vraag me niet hoe dit heet, ik noem het mijn overgordijn-opzij-trekker. En het strafte van al, ik weet helemaal niet meer hoe ik het in elkaar heb gestoken.
Op dit kamertje stond lange tijd een oude tekentafel, deze stond eerst serieus in de weg maar komt nu héél goed van pas, ideaal om patronen over te nemen, om stoffen te knippen en ideaal om een hoop strijk op te leggen. De spiegel boven de tekentafel was oorspronkelijk in brons en kreeg hetzelfde kleur als de kast.Ik had nog verf over en gaf de voet van de tekentafel ook een laagje.
De porseleinen pop op de tekentafel is zo een 20 jaar oud. Ze heeft zo een schattig gezichtje.
En dan mijn tafel waar hard gewerkt wordt. Ik heb hier sinds september al uren versleten. Bij deze creatieve mama zag ik dit naaimachien, een Brother Innovis waarmee zij supermooie creaties maakt .En 't was beslist, het zou dit naaimachien worden.
De oude grenen kast kreeg een laagje verf. Na een paar uur verfplezier ( één van mijn favoriete bezigheden naast naaien) stikte ik 2 lapjes katoen (dit waren de beginselen van het naaien) die ik met punaises langs de binnenkant van de glasdeurtjes heb vastgemaakt, ne mens moet kunnen improviseren!
Om het kleine rommelkot, nu speelkamer, te scheiden van mijn stekje, had ik een overgordijn nodig.Iets kopen? Nee. Iets zelf in mekaar franselen? Tuurlijk dat.
Ik ging op zoek en vond een overschot stof voor geen geld. Eerst meten hoe breed en hoe lang en dan van start gaan. Mijn eerste zelf gestikte overgordijn ziet er zo uit.
Om het overgordijn soms weg te trekken, zoals op de foto, ontwierp ik dit ding.Vraag me niet hoe dit heet, ik noem het mijn overgordijn-opzij-trekker. En het strafte van al, ik weet helemaal niet meer hoe ik het in elkaar heb gestoken.
Op dit kamertje stond lange tijd een oude tekentafel, deze stond eerst serieus in de weg maar komt nu héél goed van pas, ideaal om patronen over te nemen, om stoffen te knippen en ideaal om een hoop strijk op te leggen. De spiegel boven de tekentafel was oorspronkelijk in brons en kreeg hetzelfde kleur als de kast.Ik had nog verf over en gaf de voet van de tekentafel ook een laagje.
De porseleinen pop op de tekentafel is zo een 20 jaar oud. Ze heeft zo een schattig gezichtje.
En dan mijn tafel waar hard gewerkt wordt. Ik heb hier sinds september al uren versleten. Bij deze creatieve mama zag ik dit naaimachien, een Brother Innovis waarmee zij supermooie creaties maakt .En 't was beslist, het zou dit naaimachien worden.
Allemaal bolletjes
Jullie hebben het misschien al gemerkt, en Dina ( beginnend talent, supertoffe meid en in het bezit van deze blog fetedesgamins.blogspot.com ), jij weet dit al, ik heb het voor bolletjes.Ik kocht dit tricotstofje van, ja hoor, 1 meter en een beetje. Mijn allereerste tricotrokjes, een nieuwe ervaring en dit heb ik eruit gehaald: een rok voor mezelf, eentje voor mijn kleine meid en als kers op de taart, een leuke haarband, joehoe!
Ik moest dit toch even testen,dus dochter en ikzelf in nieuwe outfit naar het shoppingcenter van Sint-Niklaas. Zou dit enige reactie uitlokken? Ik dacht van wel. Zij, die ons pad kruiste, lief glimlachte en naar ons denkend keek: Hebben die dezelfde rokjes aan? Ja hoor, goed gezien, missie geslaagd.
Sinds dit "blauw-met-witte-stipjes-katoenen"rokje, heb ik geleerd dat het elke keer weer zeer belangrijk is om de taille "goed" te meten. Normaal had ik nog een elastiek voorzien die in de tailleband zou komen, maar dit was echter niet meer nodig.Resultaat: tailleband veel te nipt natuurlijk. Met een beetje hulp van de mezelf, Houdini techniek( m.a.w. een beetje wringen),kleuter gezaag en protest( omdat het tijdens het aantrekken toch eventjes spant), past het rokje als "gegoten".
Ik moest dit toch even testen,dus dochter en ikzelf in nieuwe outfit naar het shoppingcenter van Sint-Niklaas. Zou dit enige reactie uitlokken? Ik dacht van wel. Zij, die ons pad kruiste, lief glimlachte en naar ons denkend keek: Hebben die dezelfde rokjes aan? Ja hoor, goed gezien, missie geslaagd.
Sinds dit "blauw-met-witte-stipjes-katoenen"rokje, heb ik geleerd dat het elke keer weer zeer belangrijk is om de taille "goed" te meten. Normaal had ik nog een elastiek voorzien die in de tailleband zou komen, maar dit was echter niet meer nodig.Resultaat: tailleband veel te nipt natuurlijk. Met een beetje hulp van de mezelf, Houdini techniek( m.a.w. een beetje wringen),kleuter gezaag en protest( omdat het tijdens het aantrekken toch eventjes spant), past het rokje als "gegoten".
woensdag 18 april 2012
Eerste echte stap in blogland
We zijn eraan begonnen. " Sweet Sienna Hope" is een nieuwkomertje in blogland. Een speurtocht doorheen allerlei leuke en gezellige blogs, maakt dat we er nu ook eentje hebben.
Intro: Laten we beginnen met mezelf voor te stellen. Mama , van een pittig klein prinsesje van vijf. Haar naam, Anne-Sophie.
Hoe zal ik haar beschrijven? Zij houdt van roze, zo schattig als ze slaapt, boordevol energie, kan ook wel koppig zijn maar daarentegen toch oooh zo lief, eet graag koekjes en chocola en vind het super dat mama allerlei rokjes en kleedjes fabriceert.
Zelf ben ik 38 lentes jong, maar voel me soms nog" sweet sixteen" .Behalve dan wanneer ik 's morgens de spiegel groet en ontdek dat er hier en daar mimiekrimpeltjes(zo noem ik ze dan) verschijnen.Samenwonend met de knappe papa van onze dochter en die mij nu moet delen met een Brother Innovis.
Sinds september 2011 in het bezit van dit "naaimachien" en naarmate de tijd vordert, beginnen we mekaar goed te kennen. Af en toe kan klinkt er wel eens gevloek vanuit mijn naaikamertje maar ik zou haar niet meer kunnen missen.
Ondertussen zijn er al enkele rokjes, kleedjes en t-shirts ontstaan, zowel voor mezelf als voor ons poppemieke en dit dankzij verschillende naailessen gegeven door een toffe, ervaren naaister, Christel.We leren op dinsdagavond niet alleen veel bij maar hebben véél plezier tussen het stikken door.
Tussendoor waag ik me aan eigen probeersels (foto's hieronder) en sinds kort doe ik geregeld beroep op het succesvolle boek van Mme Zsazsa, dat ik beschouw als een geschenk uit de hemel voor velen van dit blogland.
Voila, genoeg verteld. Salodder en tot gauw!
Intro: Laten we beginnen met mezelf voor te stellen. Mama , van een pittig klein prinsesje van vijf. Haar naam, Anne-Sophie.
Hoe zal ik haar beschrijven? Zij houdt van roze, zo schattig als ze slaapt, boordevol energie, kan ook wel koppig zijn maar daarentegen toch oooh zo lief, eet graag koekjes en chocola en vind het super dat mama allerlei rokjes en kleedjes fabriceert.
Zelf ben ik 38 lentes jong, maar voel me soms nog" sweet sixteen" .Behalve dan wanneer ik 's morgens de spiegel groet en ontdek dat er hier en daar mimiekrimpeltjes(zo noem ik ze dan) verschijnen.Samenwonend met de knappe papa van onze dochter en die mij nu moet delen met een Brother Innovis.
Sinds september 2011 in het bezit van dit "naaimachien" en naarmate de tijd vordert, beginnen we mekaar goed te kennen. Af en toe kan klinkt er wel eens gevloek vanuit mijn naaikamertje maar ik zou haar niet meer kunnen missen.
Ondertussen zijn er al enkele rokjes, kleedjes en t-shirts ontstaan, zowel voor mezelf als voor ons poppemieke en dit dankzij verschillende naailessen gegeven door een toffe, ervaren naaister, Christel.We leren op dinsdagavond niet alleen veel bij maar hebben véél plezier tussen het stikken door.
Tussendoor waag ik me aan eigen probeersels (foto's hieronder) en sinds kort doe ik geregeld beroep op het succesvolle boek van Mme Zsazsa, dat ik beschouw als een geschenk uit de hemel voor velen van dit blogland.
Voila, genoeg verteld. Salodder en tot gauw!
Abonneren op:
Posts (Atom)