vrijdag 7 december 2012

's Avonds het schoentje zetten, altijd spannend!
 
 
 
 
 
En 's ochtends de verwondering op het gezichtje van een gelukkig kind.De Sint heeft weer veel leuks gebracht.
 


 
 
tot volgende jaar Sint en Piet!!

maandag 3 december 2012

Stoere pennenzak for girls

Vrouwen en hoofdpijn.Iets waar mannen bijna nooit van klagen. Ik ben het liever kwijt dan rijk. Vandaag was het zo een dagje, barstende koppijn, ik stond vertrekkensklaar om naar school te gaan maar onderweg in de auto begon mijn maag te protesteren (genre migraine deed zijn intrede) en ik keerde al snel terug huiswaarts, bij nader inzien was het geen goed idee om zo voor de klas staan. Na een namiddag rust en enkele pillen voelen we ons weer wat beter. Soit, dat voor vandaag!Tijd voor nieuwe post.

Een toffe meid van 17 vroeg me een tijdje geleden of ik het zag zitten om voor haar een pennenzak te maken. Ik stemde toe en ging op zoek naar een geschikte stof. En op een dag vond ik, al vind ik het zelf, de ideale stof voor een stoere meid. Vlieseline om te verstevigen was niet nodig, de buitenstof was gevoerd. Een voeringstof was wel nog nodig omdat je de naden moet kunnen wegwerken en een voeringsstofje had ik nog liggen.
Dit weekend begon ik eraan. Bij het doorstikken van de zijnaden, zat blijkbaar de ristsluiting in de weg, resultaat: protest van mijn machien(error6) en een bijna gebogen 90graden naald. Maar probleem werd opgelost en mijn pennenzakje was klaar. Nu benieuwd of zij het mooi zal vinden.


 
stof van bij Modecoupon




















           

zaterdag 1 december 2012

Bang van de Sint?

Wellicht hebben veel kindjes hun schoentje al gezet of zullen dit vast en zeker één dezer dagen doen.
Best wel spannend de periode van sinterklaas. Veel gelukkige kindjes waaronder toch wel een aantal met een bang kinderhartje. En dan denk ik direct terug aan mijn kindertijd. De avond dat ik mijn schoentje had gezet, ging ik extra vroeg naar bed en hoopte ik dat ik die nacht niet wakker zou worden want Sint of piet zouden me maar eens moeten horen.
's Morgens vol spanning wakker worden en hopen dat er iets in je schoen zou liggen want zeg nu zelf, af en toe ben je toch wel eens ondeugend en het zou maar eens moeten gebeuren dat hij die nacht aan je huisje zou voorbij gaan.

Onvoostelbaar hoe je bij je eigen kind dezelfde gevoelens herkent als van toen je zelf nog een ukkepukje was.
Sinterklaas, goed heilig man met lang rood gewaad, een mijter, een witte baard en bovenal een man die dan nog alles weet en alles noteert in zijn grote boek. Aannemelijk toch dat je daar wel eens bang van kan zijn. Hoe hij of zijn piet doorheen de schouw ging, was me lang een raadsel, vooral dan omdat wij geen schouw hadden. En mijn dochter kan het niet vatten hoe die man alles kan weten en zou daarom zijn geheim wel eens willen kennen.



Dit jaar heeft ze besloten om toch maar niet op de schoot van de Sint te gaan zitten,, "het is niet echt nodig hé mama?!" (lees: eigenlijk ben ik een beetje bang en blijf ik daarom gewoon recht voor hem staan.). Anderzijds is ze toch wel wat gerustgesteld want toen de Sint aankwam in Antwerpen, kregen we te horen dat er dit jaar geen stoute kindjes zijn.Wat een opluchting!

Haar schoentje staat inmiddels klaar en ik moest zeker nog deze week om worteltjes en "klontertjes"(klontjes suiker dus)voor het paard.


Vandaag was ik best trots op haar. Ik wist dat de Sint langskwam in het shoppingcenter van Sint-Niklaas dus gingen we daar vandaag naartoe. We stonden in de lange rij te wachten, hand in hand en ergens merkte ik toch wel een beetje de angst die toesloeg want plots liet ze mijn hand los en zei ze dat haar handje zo zweette. Maar toen het haar beurt was, ging ze via de trapjes het podium op en gaf ze de grote kindervriend een hand. Eigenlijk had ik best wel spijt dat ik mijn fototoestel vergeten was, want haar gezichtje sprak boekdelen, een smile tot over haar oren omdat ze het toch wel goed heeft gedaan.



2008: Opvallend hoe ze die man met die witte baard maar niks vond!
 


2009: bezoek van de sint in de voetbalkantine. Ik verstop me goed onder de tafel , dan kan hij me niet zien en ik kruip terug bij mama op de schoot als hij weg is. 
 
 
2010: Dit jaar durf ik het aan om samen op de foto te gaan.
 
                                        2011: dit jaar niet schuilen we niet onder de tafel.
En dit zijn mijn leerlingen verkleed als zwarte pieten. Anne-Sophie was ziekjes en kon niet naar school, net op de dag dat de sint en pieten langskwamen. Dus stelden de pieten voor om na hun bezoek aan de kleuterklas nog even een bezoekje te brengen aan een zwaar verkouden meisje die die dag niet wist wat haar overkwam.
 
 

woensdag 28 november 2012

kerst in de kringloop

Vorige week was het echt weer eens de moeite om naar de kringloop te gaan. Ieder jaar blijkbaar kan je er kerstspulletjes kopen. De winkel was net open en het was zoeken naar een parkeerplaats. Vele mensen hadden hun mandjes gevuld met mooie kringloopschatten en stonden te wachten in een lange rij richting kassa. Spulletjes, waar ik mijn oog had op laten vallen de vorige dag maar toen nog niet te koop waren, waren reeds weg.  Maar ik ging met een gelukkig hartje buiten. Dit jaar wordt het een lekker ouderwetse kerstboom. Ik was meteen weg van deze kerstboomballen. Nu nog op zoek naar rood fluwelen lint om strikken van te maken en volgens mij wordt het een geslaagd boompje.







zaterdag 24 november 2012

Balletles

Deze week had ik hetzelfde probleem zoals andere blogdames. Ik kon geen enkele foto meer op mijn blog plaatsen, capaciteit had zijn grens bereikt. Intussen hebben we het probleem opgelost door enkele foto's te verwijderen en pixels van nieuwe foto's te verkleinen . Dus oef!!

Vandaag kregen we de kans om een balletles bij te wonen. Ik heb zelf jaren ballet gedaan en ben zo blij dat zij dit nu ook doet. Het was echt eens  fijn om hen te zien bewegen op muziek en met hun kleine beentjes een plié en een pas-de-chat te zien uitvoeren. En ja, ik was best trots op haar!






zaterdag 17 november 2012

Zaterdag

Zaterdag...

Een dag......waarop dochter normaal naar balletles gaat maar deze keer moet thuisblijven door een non-stop hoest, ...waarop het buiten zo grijs is dat je liever lekker binnen blijft en je vermoedt dat het zonnetje zich vandaag niet zal laten zien, ....waarop de blijde intrede van de Sint te zien is op tv en ik terugdenk aan mijn kindertijd en mijn dochter op dezelfde manier voor de buis gekluisterd zit als ik toen en opgewekt is als de Sint zegt dat er dit jaar geen stoute kindjes zijn.... waarop dochter en ik zin hebben om cupcakes te bakken, gewoon voor de gezelligheid en voor de zalige bakgeur die nadien in huis hangt,....waarop ik ontdek dat haarspeldjes zelf te maken zijn en deze eerste probeerselkes best meevallen, ...waarop ik surf op het internet en ontdek dat er ook kniphoesjes bestaan om deze speldjes te maken en wellicht mooier ogen dan die van mij,....waarop ik besef dat het buiten donker wordt, de avond valt,  zin heb in een warm badje en straks in pyjama in de zetel duik met een warm dekentje.

Fijn weekend!!





 
bij gebrek aan suikerpasta moet een mens al eens improviseren (idee kwam van haar)

                                                           mijn eerste probeerselkes



     

donderdag 15 november 2012

Jurkje en sjaal

Vorig jaar vond ik een (tricot)stofje met tinten ideaal voor herfst en winter.
Ik maakte er toen een jurkje van, ietsjes te groot en dit jaar past het al veel beter.
Iets wat bij dit kleedje goed van pas kwam was opstrijkbaar zoomvlieseline. Je krijgt een onzichtbare zoom  en je hoeft deze dus niet om te stikken en het oogt heel mooi.
Ik had nog een overschotje bordeaux stof en gebruikte dit om een lint van te maken. Er kwamen nog  4 knoopjes op en een strik.

Het maken van een strikje is heel eenvoudig, hier vond ik de nodige uitleg.
Omdat ik nog wat stof over had, maakte ik er voor mezelf een sjaalt van. Dochter blij en ik ook!