Mijn knusse stekje in huis.

Vorige zomer ben ik eraan begonnen: het inrichten van mijn naai-kamertje.

 De oude grenen kast kreeg een laagje verf. Na een paar uur verfplezier ( één van mijn favoriete bezigheden naast naaien) stikte ik 2 lapjes katoen (dit waren de beginselen van het naaien) die ik met punaises langs de binnenkant van de glasdeurtjes heb vastgemaakt, ne mens moet kunnen improviseren!
Om het kleine rommelkot, nu speelkamer, te scheiden van mijn stekje, had ik een overgordijn nodig.Iets kopen? Nee. Iets zelf in mekaar franselen?  Tuurlijk dat.

Ik ging op zoek en vond een overschot stof voor geen geld. Eerst meten hoe breed en hoe lang en dan van start gaan. Mijn eerste zelf gestikte overgordijn ziet er zo uit.

Om het overgordijn soms weg te trekken, zoals op de foto, ontwierp ik dit ding.Vraag me niet hoe dit heet, ik noem het mijn overgordijn-opzij-trekker. En het strafte van al, ik weet helemaal niet meer hoe ik het in elkaar heb gestoken.

Op dit kamertje stond lange tijd een oude tekentafel, deze stond eerst serieus in de weg maar komt nu héél goed van pas, ideaal om patronen over te nemen, om stoffen te knippen en ideaal om een hoop strijk op te leggen. De spiegel boven de tekentafel was oorspronkelijk in brons en kreeg hetzelfde kleur als de kast.Ik had nog verf over en gaf de voet van de tekentafel ook een laagje.


De porseleinen pop op de tekentafel is zo een 20 jaar oud. Ze heeft zo een schattig gezichtje.

En dan mijn tafel waar hard gewerkt wordt. Ik heb hier sinds september al uren versleten. Bij deze creatieve  mama zag ik dit naaimachien, een Brother Innovis waarmee zij supermooie creaties maakt .En 't was beslist, het zou dit naaimachien worden.